Stop pożarom traw

 


Już od wielu lat przełom zimy, wiosny oraz przedwiośnie to okresy, w których wyraźnie wzrasta liczba pożarów łąk i nieużytków. Wiele osób wypala trawy i nieużytki rolne, tłumacząc swoje postępowanie chęcią użyźniania gleby. Od pokoleń wśród wielu ludzi panuje bowiem przekonanie, że spalenie trawy spowoduje szybszy i bujniejszy jej odrost, a tym samym przyniesie korzyści ekonomiczne. Jest to jednak całkowicie błędne myślenie. Rzeczywistość wskazuje, że wypalanie traw prowadzi do nieodwracalnych, niekorzystnych zmian w środowisku naturalnym – ziemia wyjaławia się, zahamowany zostaje bardzo pożyteczny, naturalny rozkład resztek roślinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Do atmosfery przedostaje się szereg związków chemicznych będących truciznami zarówno dla ludzi jak i zwierząt. Wypalanie traw jest również przyczyną wielu pożarów, które niejednokrotnie prowadzą niestety także do wypadków śmiertelnych. Rocznie w tego rodzaju zdarzeniach śmierć ponosi kilkanaście osób.

Obszary zeszłorocznej wysuszonej roślinności, która ze względu na występujące w tym czasie okresy wegetacji stanowi doskonałe podłoże palne, co w zestawieniu z dużą aktywnością czynnika ludzkiego w tym sektorze, skutkuje gwałtownym wzrostem pożarów. Za ponad 94% przyczyn ich powstania odpowiedzialny jest człowiek.

Trzeba pamiętać, że po zimie trawy są wysuszone i palą się bardzo szybko. W rozprzestrzenianiu się ognia pomaga także wiatr. Osoby, które wbrew logice decydują się na wypalanie traw, przekonane są że w pełni kontrolują sytuację i w razie potrzeby, w porę zareagują. Niestety mylą się i czasami kończy się to tragedią. W przypadku gwałtownej zmiany jego kierunku, pożary bardzo często wymykają się spod kontroli i przenoszą na pobliskie lasy i zabudowania. Niejednokrotnie w takich pożarach ludzie tracą dobytek całego życia. Występuje również bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi.


Co roku w pożarach wywołanych wypalaniem traw giną ludzie, w tym podpalacze, przypadkowe osoby oraz strażacy!!!


Ci, którzy mimo wszystko chcą ryzykować, muszą również liczyć się z konsekwencjami.

O tym, że postępowanie takie jest niedozwolone mówi m.in. ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r., poz. 142 z późn. zm.), art. 124. „Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”. Art. 131 pkt. 12: „Kto (...) wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary… – podlega karze aresztu albo grzywny”.

Art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2017 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.); „w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:

1. rozniecenia ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania z otwartego płomienia, wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.

Za wykroczenia tego typu grożą surowe sankcje: Art. 82 ustawy z dnia 20 maja 1971r. Kodeksu wykroczeń (Dz. U. z 2018 r, poz. 618 z późn. zm.) – kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość w myśl art. 24, § 1 może wynosić od 20 do 5000 zł. Art. 163. § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2017r. poz. 2204 z późn. zm.) stanowi: „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”.

W ślad za Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, należy stwierdzić, że wypalanie traw jest środowiskowo szkodliwe, ale także surowo zabronione. Za wypalanie traw grożą, oprócz kar nakładanych np. przez policję, czy prokuraturę także dotkliwe kary finansowe nakładane przez Agencję w postaci zmniejszenia od 5 do 25%, a w skrajnych przypadkach nawet odebrania, należnej wysokości wszystkich rodzajów dopłat bezpośrednich za dany rok.

Podczas intensywnego prowadzenia prac rolnych na polach, także może dojść do pożarów wskutek nieostrożności osób wykonujących te prace lub niesprawnego sprzętu technicznego.

Pożary nieużytków, z uwagi na ich charakter i zazwyczaj duże rozmiary, angażują znaczną liczbę sił i środków straży pożarnych. Każda interwencja to poważny wydatek finansowy. Strażacy zaangażowani w akcję gaszenia pożarów traw, łąk i nieużytków, w tym samym czasie mogą być potrzebni do ratowania życia i mienia ludzkiego w innym miejscu. Może się zdarzyć, że przez lekkomyślność ludzi nie dojadą z pomocą na czas tam, gdzie będą naprawdę potrzebni.

Pożary traw powodują również spustoszenie dla flory i fauny. Niszczone są miejsca lęgowe wielu gatunków gnieżdżących się na ziemi i w krzewach. Palą się również gniazda już zasiedlone, a zatem z jajeczkami lub pisklętami (np. tak lubianych przez nas wszystkich skowronków). Dym uniemożliwia pszczołom i trzmielom oblatywanie łąk. Owady giną w płomieniach, co powoduje zmniejszenie liczby zapylonych kwiatów, a w konsekwencji obniżenie plonów roślin.

Giną zwierzęta domowe, które przypadkowo znajdą się w zasięgu pożaru (tracą orientację w dymie, ulegają zaczadzeniu). Dotyczy to również dużych zwierząt leśnych, takich jak sarny, jelenie czy dziki. Płomienie niszczą miejsca bytowania zwierzyny łownej, m.in. bażantów, kuropatw, zajęcy, a nawet saren.

W płomieniach lub na skutek podwyższonej temperatury ginie wiele pożytecznych zwierząt kręgowych: płazy (żaby, ropuchy, jaszczurki), ssaki (krety ryjówki, jeże, zające, lisy, borsuki, kuny, nornice, badylarki, ryjówki i inne drobne gryzonie).

Przy wypalaniu giną mrówki. Jedna ich kolonia może zniszczyć do 4 milionów szkodliwych owadów rocznie. Mrówki zjadając resztki roślinne i zwierzęce ułatwiają rozkład masy organicznej oraz wzbogacają warstwę próchnicy, „przewietrzają” glebę. Podobnymi sprzymierzeńcami w walce ze szkodnikami są biedronki, zjadające mszyce.

Ogień uśmierca wiele pożytecznych zwierząt bezkręgowych, m.in. dżdżownice (które mają pozytywny wpływ na strukturę gleby i jej właściwości), pająki, wije, owady (drapieżne i pasożytnicze). Pożary traw niszczą rodzimą faunę i florę.

 

Świętokrzyska Izba Rolnicza wzorem lat ubiegłych ogłasza XX edycję konkursu pn. „Piękna i Bezpieczna Zagroda – Przyjazna Środowisku”.

Celem konkursu jest wyróżnienie najbardziej zadbanych, estetycznych i bezpiecznych gospodarstw rolnych w województwie świętokrzyskim. Konkurs odbywa się pod patronatem wojewody Agaty Wojtyszek i marszałka Adama Jarubasa, we współpracy z samorządami, które przeprowadzają eliminacje konkursowe w gminach i powiatach.

Deklarację udziału w konkursie wypełniają rolnicy w chwili zgłoszenia uczestnictwa w eliminacjach gminnych i pozostają one w dokumentach gminnych komisji konkursowych. W eliminacjach gminnych wyłoniony zostaje jeden laureat do dalszego etapu powiatowego, następnie z każdego powiatu jeden do finału wojewódzkiego.

Szczegóły dotyczące poszczególnych etapów konkursu zawarte są w załączonym regulaminie. W przypadku wątpliwości prosimy o kontakt z biurem ŚIR w Kielcach z Eweliną Stojek tel. 041/341-10-68 lub 041/344-18-73.

 


regulamin konkursu - Pobrany Pobieranie 42

Można już zostać żołnierzem Obrony Terytorialnej!

 

Jeżeli jesteś osobą zdrową, sprawną fizycznie, posiadającą obywatelstwo polskie oraz odpowiednie kwalifikacje zawodowe i pragniesz wziąć na swoje barki współodpowiedzialność za bezpieczeństwo swoje, swoich bliskich, swojego miasta, wioski, gminy, województwa i swojej ojczyzny Polski zgłoś się do najbliższej Wojskowej Komendy Uzupełnień (WKU) –  tam dowiesz się jak wstąpić do 10. Świętokrzyskiej Brygady Obrony Terytorialnej.

Osoba zainteresowana pełnieniem terytorialnej służby wojskowej - składa wniosek do właściwego wojskowego komendanta uzupełnień (WKU). Przychodząc do WKU należy zabrać ze sobą książeczkę wojskową, dowód osobisty, prawo jazdy, dokumenty poświadczające wykształcenie, inne dokumenty potwierdzające posiadane kwalifikacje, rekomendacje organizacji proobronnych, których jest członkiem.

Po rejestracji we właściwym WKU oraz złożeniu wniosku ochotnik zgłasza się do 10. Świętokrzyskiej Brygady Obrony Terytorialnej w celu zapoznania z przepisami i warunkami służby. Z chwilą otrzymania rekomendacji, ochotnicy kierowani są do wojskowej pracowni psychologicznej w celu wydania orzeczenia a osoby, które dotychczas nie posiadały orzeczenia kategorii zdrowia zgłaszają się do wojskowej komisji lekarskiej.

Służba w 101 kieleckim batalionie lekkiej piechoty jest doskonałym sposobem na samorealizację i rozwój zawodowy. Kształtuje takie wartości jak: odpowiedzialność, samodyscyplinę, szacunek dla Państwa i symboli narodowych oraz dla wartości chrześcijańskich, które są podstawą naszej tradycji.

Większość kandydatów na żołnierzy OT skorzysta ze szkolenia podstawowego (16 dni), które przeprowadzimy we wrześniu 2018 roku w dniach
08-23. Osiem dni po wcieleniu do kandydatów którzy nie złożyli jeszcze przysięgi dołączą do nich ochotnicy, którzy są już żołnierzami rezerwy po złożonej przysiędze wojskowej i odbytym przeszkoleniu wojskowym. 23 września br. świętokrzyscy terytorialsi złożą przysięgę wojskową, pierwszą na ziemi świętokrzyskiej.

Wojskowe Komendy Uzupełnień w Kielcach, Busku Zdroju i Sandomierzu cały czas przyjmują wnioski od ochotników do terytorialnej służby wojskowej. Bliższe informacje można uzyskać w siedzibach komend, telefonicznie oraz na plakatach informacyjnych na tablicy ogłoszeń.

Informacje dotyczące Terytorialnej Służby Wojskowej można także uzyskać na stronie Ministerstwa Obrony Narodowej w zakładce Obrona Terytorialna oraz na stronie www.terytorialsi.wp.mil.pl.

 

NIE STÓJ OBOK! BĄDŹ JEDNYM Z NAS!